En Son Okur Yazıları

1) İslami bir devletin üç temel bileşeni vardır: Müslüman bir topluluk yani ümmet, İslami hukuk yani şeriat ve ümmetin liderliği yani hilafet. Bu açıdan bakıldığında Osmanlı bir din devletiydi. Ulusal duyguları unutturulmuş, ümmet haline sokulmuş bir halk topluluğu, kadıların yönettiği bir yargı sistemi ve aynı zamanda saltanatı da elinde bulunduran bir halife mevcuttu. Aslında bütün hikaye de, yıkılmış olmasına rağmen, Osmanlı İmparatorluğu’nun bu gerici ve yarı – feodal yapısının, genetik anlamda öyle çok büyük bir dönüşüme uğramadan ve hatta neredeyse hiç değişmeden, yeni kurulmaya çalışılan genç Cumhuriyet’e aktarılması noktasında başlamıştır. Osmanlı yarı-feodalizminin ve gerici dokusunun en son evrilmesi genç Türkiye Cumhuriyeti’ne doğru gerçekleşmiştir.

Kılıçdaroğlu’nun Tunceli’de dile getirdiği “genel af” açıklamasının, sadece bölgede oy toplamak amacıyla yapıldığını düşünmek aymazlık olur. Kılıçdaroğlu bir projedeki görevinin gereklerini yapmaktadır. Atılan bütün adımlar, planlı ve hesaplıdır. Şimdi bu planı ve ardındaki ince hesapları irdeleyelim.

22 Mayıs 2010 tarihli “Operasyonun Amacı Belli Oldu” başlıklı yazımda Milliyet gazetesinden Devrim Sevimay’ın, 18 Mayıs 2009 günü (yani tam bir yıl önce) Diyarbakır Barosu Eski Başkanı Sezgin Tanrıkulu ile yaptığı röportaja yer vermiştim. PKK’nın milis güçlerine yakınlığı ile bilinen Tanrıkulu, röportajda aynen şunları söylemişti: “Bana göre bilhassa CHP olmadan bu sorun çözülemez, çünkü CHP bu sorun bakımından devletin kodlarını çözecek tek partidir… Ancak CHP’nin ‘evet’ diyeceği bir çözüm bu devlet kurumlarındaki düşüncelerin değişmesine neden olur.”